Obszary (wypełnione)

Spis treści


Obszary (wypełnione) czyli zony

Wyjątkowo w nazwie powtórzyłem nazwę występującą w menu, bo podobnie jak twórcy programu miałem drobny problem w rozgraniczeniu funkcjonalności "Prostokąty" (Rectangle), opcja "Strefy" (Zone) od funkcjonalności "Obszary" (Zone). Słownikowo (za SJP) wygląda to tak:

  • "strefa - to obszar wydzielony z większego obszaru ze względu na charakterystyczne cechy" a
  • "obszar - to ograniczona część przestrzeni, zwykle dużych rozmiarów".

Podobnie jak funkcje kreślenia: ścieżek, okręgów czy prostokątów rysowanie obszarów używane jest w warstwach opisowych (S1, S2) czy konturu (O). Dla tych, którzy znają już zasady kreślenia ścieżek dalsza lektura będzie już jedynie powtórzeniem. Ale może warto...

Edycja obszaru wypełnionego

Korzystając z funkcjonalności "Obszar" (Zone) mamy nieskrępowaną możliwość wyboru lokalizacji wierzchołków wielokąta przez co kąty w poszczególnych wierzchołkach mogą się zawierać w zakresie niemal 360 stopni. 

Praktycznie rzecz ujmując obszary kreślimy z taką samą swobodą jak ścieżki. Koniec procesu kreślenia obszaru następuje, gdy figura ma już co najmniej dwa segmenty, nie tworzące linii prostej i:

  • kolejny punkt, w którym lokujemy kolejny wierzchołek pokrywa się z punktem, od którego zaczęliśmy kreślić obszar. Mówiąc krótko: koniec konturu obszaru trafił na swój początek. Zwróć uwagę na sygnalizację (zmianą koloru kursora) faktu zadziałania "autodociągnięcia",
  • wcisnęliśmy PPM lub klawisz Esc. Program automatycznie połączy najkrótszą linią prostą początek konturu z jego końcem. Linia ta może przeciąć istniejący kontur.Autozałamywanie konturu....

W obu przypadkach obszar objęty konturem zostanie wypełniony kolorem właściwym dla warstwy (tu dla C2), w której odbywało się kreślenie. 

Podobnie jak przy kreśleniu ścieżek działa tu tryb automatycznego załamywania konturu. O tym jakie załamanie nastąpi decyduje to który z trybów jest aktywny.

Trybów jest 5, a ich przełączanie następuje po naciśnięciu (w trakcie edycji obszaru) klawisza SPACJI.

Uaktywniony podczas kreślenia ścieżek tryb załamywania jest nadal aktywny przy kreowaniu obszarów. I odwrotnie.

IMO warto również zwrócić uwagę na sposób prezentacji obszaru wypełnionego:

  • kontur wyświetlony został "pełnym" kolorem jasno zielonym, natomiast
  • wypełnienie "prześwituje". Pozwala to widzieć (poprzez wypełnienie obszaru) elementy znajdujące się pod nim. Tu ich nie ma.

 


Bywa, że krycie sprawia kłopoty...Kto kogo kryje?

Gwiazdkę w centrum obrazka narysowano z wykorzystaniem funkcji "Obszar" (Zone). I widocznym jest, że jedynie otwory w padach i pady spełniające rolę otworów (średnica padu=średnicy otworu) są w stanie usunąć metalizację (Ground-plane).

To dość istotna informacja. Proszę zwrócić uwagę, co się stanie, gdy na granicy obszaru znajdzie się pad z izolacją termiczną. Obojętnie: TH czy SMD (prawy, dolny i górny róg rysunku, zaznaczone na czerwono). Obszar zostanie połączony mostkami termo-pada z podłożem. Często jest to masa.

Jeśli nie było to działanie zamierzone to mamy kłopot. Zwarcie obwodu do masy.

Podobnie jak przy wypełnionych prostokątach jedynym wyjątkiem usuwającym miedź ze wszystkich nakładających się elementów są otwory. Te znajdujące się w padach i pady zadeklarowane jako otwory.

Zagadnienie wzajemnego wpływu poszczególnych (oraz ich rodzajów) nakładających się elementów zostanie opisane w oddzielnym artykule. Projektując układ płytki warto pamiętać o tych właściwościach prostokątów i obszarów wypełnionych. Pozwoli nam to uniknąć kłopotów przy uruchamianiu płytek.

To tyle na razie jeśli chodzi o pracę z programem Sprint-Layout 6.0. Jeśli jesteś zainteresowany tym co jeszcze udało mi się zrobić z lutownicą w ręku zapraszam do Warsztatu krótkofalowca.